mutluluk

bu.

kabuk

civciv mi tavuk mu ne, ciktigi yumurtayi begenmez (?) derler ya, bu son ziyaret sonrasi ben de begenemedim kabugumu. iyi ki siyirip atmisim zamaninda.

tam olarak nasil anlatsam bilemiyorum. baska sehirler, ulkeler gormeden once "bu boyle" diyip kabul ediyo demek ki insan. otobusteki ter kokan kalabaligi, kirmizi isiklardan baska kurallara (bazen onlara bile) uymayan soforleri, yayalarin ordan burdan yola atlamalarini, merdivenden baska cikis yolu olmayan ust gecislerin yanina bi de yaya gecidinin olmayisi eklenmesiyle bebek arabasiyla istanbul sokaklarinda gezinmenin imkansiz oldugunu, her seye sanki dolarla alisveris yapiyomusuz gibi ates pahasi fiyat bicildigini, biraz da bu yuzden evine yilda 1 kez et giren insanlarin oldugunu, insanlarin ise giderken 3 saat yol katetmesini, herkesin sabirsiz olmasini, milletin (seni tanimayanlar dahil) her seye burunu sokmasini gormezden geliyo insanlar. ya da onlar da onceden karsi ciktiklari bu kilifa burunup uyum saglamislar hayata. sen baskalarinin fikirlerine gore yasiyosun, baskalari da senin dusuncelerine gore hareket ediyo.

cok seyi ozlemistim, ama gordum ki hic biri olmadan yasanmaz diye bisi yok. bi sonraki ziyaretin tarihi simdilik belirsiz biraz da bu yuzden..

-21

gitmeye az kaldi. vapurlar beni ozlemis dediler, simitler de, bolulu hasan usta'daki profiteroller, pideli kofteler, sucuklar, salamlar, yufkadan borekler, ananenin yaptigi cevizli ekmek, tanidik yuzler/kokular, sokaklar, cesme suyu, kestane sekeri, ev baklavasi, manti, kumru, kumpir, kitaplar.. tamam, ben de onlari ozlemis olabilirim..

ogrenciligi "zirvedeyken birakmak lazim."

Maia

yazardim. metroda, iste, okulda... dersi dinlemez, hocayi takmaz, minik defterimi doldururdum. inecegim istasyonu kacirir, cevredekileri anlatirdim. aklima bisi gelince hemen yoktan kagit var eder yine de yazardim. aklima ne geliyosa, ne goruyosam..

simdi cok uzun zaman oldu yazali. kalemi elime aldigim zamanlarda alisveris listesinden baska bisi cikmiyo ortaya.

yazmaya zamanim yok bu aralar. cunku minik, sevimli bi yaratikla geciyo butun vaktim. kocaman masmavi gozleri var, bi gorsen. dudaklari, burnu bu kadar mi bicimli olur bi insanin.. gunden gune guzellesiyo bi de utanmadan. nasil sevicegimi sasiriyorum. her gun yeni bi yonunu kesfediyorum, bu kadar kucuk bi kizin nasil bi kisiligi olabiliyo, sasip kaliyorum. konusuyo, sarkilar soyluyo bana. yemiyorum da yaninda yatiyorum.

yazmaya vaktim olmuyo bu aralar ama uzulmuyorum ben. cunku yasiyorum.

yakin

ruyalar. dekorasyon. duvar yapistirmalari. cok ekmek yeme. mide yanmasi. hediyeler. fotograflar. tebrikler. uzaklik. koca gobek yuzunden giyilemeyen ayakkabilar. yeni mobilyalar. minicik kiyafetler. bebekli ruyalar. esneme hareketleri. karin delici. hala mide bulantisi. pembe. bebek. bebek. bebek. son 39gun.

sikayet

Forbes dergisine gore en mutsuz ulkeler arasinda Turkiye 75. siradaymis. uzun sure uzakta kaldiktan sonra her ziyaretimde insanlarin yagmur yagmasindan bile sikayet ettigini gordukten sonra daha ust siralarda olmamasina sasirdim biraz.

black friday

sunca yillik romaliyim, bi black friday gormuslugum yoktur. ne merak ettim, ne de gece yarilarindan sabahin korune bekleyecek kadar ciklgin oldum. ama bu sefer baskaydi. hem bi degisiklik yapalim da bu sene gece yarisi acalim magazalari demislerdi. bu sefer de millet sukran gunu hindisinden fedakarlik edip dizilmisti best buy'in onune aksam yemegi vakti. biz de 10 dakikalik bi bekleyisten sonra vazgecip atladik arabamiza, onlerinden gecerken de "manyaksiniz siz!" diye bagirdik hic onlardan olmamis gibi. evet, millet manyak. yorganlar, cadirlar, yastiklar, portatif sobalar.. hatta 4lu okey cevirenleri bile gordum. hava cok soguktu. naapalim, biz de gece 12 sularinda ziyaret ederiz dedik.

hic de oole soylenenler gibi millet birbirini itip kakmiyodu. azcicik bekledikten sonra girdik walmart'a. bizim televizyona zam gelmis. az da diil, 100 dolar. zor veririm. ciktik, bestbuy'daki sirayi gorunce basimizi onumuze egip ordan da uzaklastik. target desen o da sapitmis. hani bilek'ti bu fraydey? onca zaman goruntu aletlerine bakip da manyak olursan, tek bi televizyonu begenirsen oole olur. millet 40" televizyonu 200 dolara almasini da bilmis ama biz onu begenmedik. sonuc olarak gecenin 2sinde geldik eve. online alisverisimizi yaptik pasa pasa. gelcek hayvan gibi goruntulu aletmizi bikac gune. boylece ilk black friday maceramizin sonuna geldik. ikincisi duzenlenir mi, ondan da supheliyim gerci.

dogum gunum kutlu olsun bu arada.