Tuesday, January 29, 2008

fwd: mutlaka deneyin, sasirtici ama gercek!..

haliyi cektim. dustu. ne cekiyosun be dedi. ben ne biliyim, boceksin sen. dusmezsin sandim, cektim. korkudan sirf. sen ustune terligimle bi tane patlatmadigima dua et. sonra sifonu ustune cekmedigime de sevinebilirsin istersen. caniyim ben. katil olcaktim zaten. satanist falan da diyolar arada. hepsi icten geliyo bunlarin.. neyse. bocek ne bocegiydi? hamam bocegi bence. karafatma falan olamaz, bu evde fatmalara yer yok... ama esin'ler her zaman gelebilir, eda'lar da.. sonraa erenler. bi de pinarlarla cengizler.. gerisi icin arayin: 347 809 XXXX yeni telefon numaram bu da. 2 hafta once aldim. bu yazilari kopi peyst seysiyle mailine ativer, 1300 kisiye forwardla. o sondaki rakamlari dehset bi bicimde gorebilceksin, sasircaksin. dene bak.. yapmazsan sey olcak.. rober hatemoyla evlenceksin. dugun masraflari bizden. valla bak.

x


iste bunu 10yuzmilyonkere yirim.

F1

unuttum soylemeyi..
gecen carsamba mi ne.. 
vizem geldi benim. 
F1 vizeli oldum. 
negzel de oldum..
darisi green card'a..
kismet tabi.

Friday, January 25, 2008

gecsin..

buyuyorum, buyuyosun, buyuyolar...

en cok da kardesimin buyumesine bozuluyorum. bikac sene oncesine kadar da bozulurdum, hep kucuk kalsin isterdim, boyle mincikliyim falan.. ama simdi cok daha farkli.. barlara, koserlere gidiyomus. bak sen! ablasiz gidilir mi hic? onceden arkadaslarimla disari ciktigimda "ben de gelicem!" diye tuttururdu.. rolleri degisme vaktimiz yavas yavas geliyo sanki.. yakinda ben ona dicem, beni de gotur yaninda diye. ama bu sefer de o istemicek. ben kalicam..

anne-babayi bi kenara birakalim da.. kardesinin seninle gurur duymasi kadar guzel cok az sey vardir.. seni ornek almasi kadar.. "ben de.." diye baslayip cumleye, senin adini kullanmasi.. bazi insanlar annesinden, babasindan falan utaniyolar. neden boyle davraniyolar, anlamiyorum.. ben oyle davranmiyanlari cok seviyorum. evet..

garson olucam ben. bazilari icin bu yasta garsonluk yapilmaz.. bazilarina gore de garsonluk utanilicak bi meslektir.. her ikisine katilanlarin da cumlesi soyle oluyo genelde: "bu yastan sonra garsonluk yapicaana hayatina yon verecek seylere giris." isin bi iyi yani var tabi. bunlarin hic birini bana demiyolar. hep "sen bilirsin"ler, "nasil istersen"ler.. ne guzel. guven seysi di mi bunlar? neyse. sonuc olarak, garson olcam ben. hostess de olabilirim. hani boole hosgeldiniz, kac kisisiniz, masaniz surda, buyrun beni takip edin falan dicem. dicem demesine de.. anasini satiyim deneyim istiyolar, insani sinirlendiriyolar. sen beni ise almadan ben nasil deneyim kazanabilirim ki? hep ayni mantik, ama yanlis..

amma dagittim konuyu. neyse ki bitti... pattadanak.

notumsu: bi de farkettim ki burasi giderek kisisel kokmaya basladi. ceyde ceyde diil.. dedigi(n) gibi: "sen hic boyle diildin onceden..."

Wednesday, January 23, 2008

ogt

cok yakinda (birazdan) yazmaya baslayacagim "oburlugumun gizli tarihi" adli kitabimin 2013 yilindaki imza gununde seni de orda (?) gormekten seref, mutluluk, sevinc, gurur falan duyarim heralde..

elin bos gelme ama.

Monday, January 21, 2008

bune? ondokuzocak

bak ben nerdeyim. nerdeydim biliyo musun? cok uzaklarda. ama bak simdi nerdeyim. olmaz deme. oluyo. hayaller bazen suya dusuyo, bazen dibine kadar geliyo, goremiyosun, bazen de gercek oluyo. inanmasan da.. valla. bak iste nerdeyim. anneni ozlemiyo musun hic diye sorma. o konulara girmeyelim nolursun..

herkes imreniyomus bana. gozlerim doluyo bunlari duydukca. hani cocukken sacma olsa da Ataturk oldu diye kirilan o cocuk kalbi var ya..  ne safmisiz.. tuylerimiz diken diken olurdu hemencecik.. neden oldugunu bilmesek de.. iste onun gibi.. aglamiyorum ama. sadece seviniyorum. ici buruk bi sevinc. daha iyi yerde olabilirdim diye bi sevinc.. ama daha iyi yerde olucam diyen o umut kesiyo, durduruyo yaslari. saol canim benim diyorum sadece. sen benden daha mutlu ol.. icim isiniyo. geri donesim geliyo bi yerlere, zamanlara, insanlara... ama "yapicaksin" diyorum. orda duran duruyo iste.. gidenleri de engellemiyosun ya. oole..
ben neden benim bi seyime sevinmiyorum. ama yine de nasil boole mutlu olabiliyorum. her seyi bi kenara atip yasiyo insan iste. ne ayriliklar, ne kirikliklar, ne kavgalar.. bak hepsi unutuluyo.. kaldi mi simdi bisi? dusununce gozlerini dolduran bi ani var mi? yok. kalmiyo... dedim sana.

Saturday, January 12, 2008

oldu.

bi kirli sepetim olsun.
kek kalibim..
biri bi kedi hediye etsin bana,
sonra baska biri annemle ne zaman istersem konusabilecegim supersonikteknolojik bi oda icat etsin, ama yanimda tasiyabileyim..
saclarim kiriksiz olsun.
16milyon tane eti pufum, 32bin tane eticinim, binonuc paket de cikolata damlacikli cay keyfim olsun. hepsi benim olcak ama, paylasmicam kimseyle..
cep telefonum olsun.
17238 tane Turkce kitabim olsun. evdekileri buraya getirin once, gerisinin listesini yaparim ben..
alt gr tuslu bi laptopum olsun. ü ve ç harflerim de olsun. üç yaziyim arada..
3 tane kulak deligim olsun.
13 tane gunum olsun, istedigimi yapiyim.. istersem parali gun bile yapiyim onlardan kirpip kirpip. kimse darilmasin, gucenmesin..
6 tane yalanim olsun, istedigim zaman soyliyim.. ama soole cuk diye otursun.
bi de en onemlisi.. mor cizmelerim olsun, bagcikli.
tamam mi?