kandirik..

kendimi sevmedigim zamanlarda sevmis gibi yapip kendimi mutlu etmektense, seni sevmis gibi yapip seni mutlu ederim, daha iyi...

benseno

vapurdan inerken bi elimden sen tuttun, bi elimden o. saclarin ne guzeldi kahve kahve.. dalgalaniyodu boole once vapura sonra iskeleye vuran ruzgarla. tam atlicam merdivenden, iskeleye dogru yani.. cocukluk iste. neyse.. tam atlicam, ellerim kaymaya basladi. iki elim birden.. ne sen tutabildin elimden, ne de o. aradan denize dustum. allahtan hava cok sicakti. baliklar bile terlemis. deniz kotu kokuyodu. kirmizi pantolonum islandi diye uzuldum en cok galiba. ayakkabilarim cok da umrumda diildi. yalinayak olmayi severim her zaman. onceden ayaklarimin cirkin olduklarini dusunurdum ama begeniyorum simdi. bunu da boylelikle soylemis oldum, alakasi yok biliyorum.. cikardim attim ayakkabilari, sonra yillar sonra bi balikci bulmus onlari, balik tutarken oltasina takilmis. cok kotu kokuyomus. ayaklarim diil kotu kokan, terleyen baliklar derdim adami tanisaydim. ama annem yabancilarla konusma diye tembihledi cok siki.. elimi birakma da dedi ama biraktim bi kere. sonra kayboldum. carsidaydik. cok kalabalikti. aglamaya basladim. beni bulmasalardi acaba hayatim nasil olurdu simdi.. neyse.. denizde sey gordum dusunce.. bi tane bileklik. ustunde bisiler yaziyodu ama okumam yok benim, yazmam var. okuyamadim. kagit kalemim islak olmasa eminim o an yazabilirdim. simdi unuttum. lastikler attilar bana dogru. napiyosunuz yaa dedim. insan simit falan atar. karnimiz ac burda. kokmus balik mi yiyelim.. yuzme biliyodum iyi ki.. yuzdum yuzdum.. kiyiya ulasmak uzereydim. elini uzattin bana. benim ardimdan atlamaman kabahatti diye kustum sana. ona da kustum. hatta o hic bakmadi bile diye kustum ona. baska biri uzatti elini, cikardi beni denizden. saol apla dedim. cebimdeki islak bozukluklari verdim, neden bilmiyorum.. ah caniiim dedi. yirim de dedi galiba, onu tam duyamadim. ellerimden tuttunuz yine. sen ve o. yolumuza devam ettik. aksam yemegi icin balik yiyelim dediniz ama ben istemedim. ben size borek acarim dedim, guldunuz. neden guldunuz anlamadim..


gercek diil bu, ruya da diil. hayal olabilir ama. neden yaziyorum boyle seyleri bilmiyorum. gercekler hosuma gitmiyo diil, yanlis anlama. ama hayat yazdigim gibi olsaydi da guzel olurdu be. hadi itiraf et. oha.

ib(a)ret

gecen gun kalemimin ucu kirildi diye kufrettim. kalem tukenmezdi cunku. nasil olur da ucu kirilirdi.. di mi. baska kalem aldim. param yoktu pek. ondan cimrilik yaptim azcik.. ama kalemlerin yaninda bi de kagit satiyolardi.. gelmisken onlardan da aliyim dedim. mektup falan yazmak iyi oluyo arada.. arkadasimi hatirladim sonra.. ah ulan dedim. ne gunlerdi. hey gidi.. universitedeyken de yazardim ona. her biseyleri anlatirdim saf saf. sonra buyuduk mu nooldu, bisi oldu.. (evet, gec buyudum ben, universitede falan..) anlamadim ben de zaten. sonra ucalim uzak diyarlara, bi macera yasayalim seninle, gel bebek, dedim. burda buldum kendimi.. ah ah.. zor zanaat iste. yasam, savas.. savasma sevis falan.. boole.

dersen..

bazen bazi durumlarda aglayamiyorum ya ben.. iste onu guclulugume veriyo bazilari. ben bazen daha buyumemisim, bisiylerin farkinda diilim diye takmiyorum diye dusunuyorum.. ya da sadece gamsizim..

neyse.. annem gitti bugun. "biz iyiyiz, sakin merak etme." dedi. 4 ay boyunca da oyle demisti.. yalan soylemisti.. simdi ne zaman "biz iyiyiz" dese benim kafamda soru isaretleri dolasicak.. sirf bu yuzden "ne isim var buralarda!" diye dusundum bugun. eve gidip ailemle yasamak varken..

ama bu da gecicek, biliyorum...

karmakarisik

all my friends say that of course its gonna get better.. but still it's never-ending.. that's what happens when you play catch without arms.

we've got this far
i don't know if you care
but i think that you should swear
or something of the sorts
show me your trying

by now you should have somehow realised what you gotta do
...
because maybe you're gonna be the one that saves me

what you got is what gets me every time
the way you piss on everything real
oh, show me one that you think is so virtuous and clean
and i'll show you, show you what i mean

you’ve just got to trust me.

no need to stay as it’s always nothing.

love, love…you’re already home.

bazen duramaz, kemanlar çaldı, yerine koyamam, taksimde vardı.. niye gittin? neden gittin?

evet...

bize de bekleriz.

eksi 2

annem geldi. 11 gun olmus gerci. yani buraya yazicaklarim taa 10 gun once yasadigim seyler.

neyse annem geldi, 2. aksam bana "otursana" dedi, "ne dikiliyosun ayakta." tamam otururum dedim, oturdum. anne sozu dinlenir. gulumsedi soyle. ama nasil.. sey diyodu gulumsemesi: "ben seni cok seviyorum ve sana bunlari soylemek istemiyorum." anladim zaten. "kotu haberlerim var sana" dedi. ben de guldum. "neden guluyosun?" diye sordu. biliyodum cunku ne diyecegini. "babanneni kaybettik 1 haziran'da." gulumsedim acikli acikli. hastaydi ya zaten, beklenen bisiydi o yuzden. hem ben soylemediklerini de biliyodum, tam olarak emin olmasam, kimseden duymasam da.. hemen aglamadim. gozlerim doldu sadece. hemen ardindan "daha kotusu var, zaten asil bunu nasil sana soylerim diye dusunuyodum hep." dedi. aklima kimse gelmedi baska. gerci o an bunun olum haberi olup oldugundan bile emin diildim. sonra pat diye soyledi "fatih amcani kaybettik." diye. (hala bile bu kelimeleri ayni cumleye sigdirasim gelmiyo. saka gibi.. kocamaan bi essek sakasi.) iste bundan sonra basladim aglamaya. aklimdan gecenleri toparlamaya calistim. nasil hatirliyorum onu? bana babamdan sonra en yakin olan, en sevdigim adami.. annem gelir gelmez" fatih amcanin aldigi hirkayi giyiyo musun?" diye sormustu. giymez miydim, cok seviyodum onu. sonra aramistim bi gece onu, "telefon numarani versene, ararim ben seni arada bi." demisti. hic aramadi. neden merak etmedim, bilmiyorum. cok icime oturdu onu dusununce, neden ben aramadim diye.. annemin yaninda tutmaya calistim kendimi, yapamadim, yapilmaz zaten. "agla kizim" dedi, "tutma kendini". hangisine uzulsem bilemedim. babanneme uzulmedim gibi anlasiliyo boyle anlatinca ama.. diil oyle. sacma, acikli gelsin diye diil de.. ne biliyim yaziyorum. bu da burda olsun diye.. anlarsin sen. kimse bana duduk, salata demicek onun gibi. kimse "kilo vermissin sen, kara sevdaya mi tutuldun?" diye soramicak sanki bi daha. sonra bi daha babannemin yaptigi cevizli lokumlarin, ispanakli boreklerin, kestaneli kelem (lahana diil evet, kelem derdi o) dolmalarinin tadini kimse tutturamicak.

dedemi 11 yasindayken kaybetmistim, hatirlamiyorum bile. aglamamistim. neler yasadik onunla bilmiyodum.. o zamandan beri de bu kadar yakinimdan kimse olmedi. (kimseyi kaybetmedim diye bitiricektim cumleyi, olmek eylemini yakistiramiyorum onlara sanki.) bilmiyorum nasil basa cikti o insanlar.. olenle olunmez diyolar ya.. olunmuyo tabi de.. ne biliyim ben..

dedigim gibi, bunlar 10 gun once olan seyler. ben hala inanamiyorum, hala agliyorum...

sabah sabah...

merabaa
meraba
Merhaba.

aleykumselam da derdim ama.. yok demem ben oyle. selam derim kisaca. ama o da sey gibi oluyo. neydi.. yonja mesaji gibi. en guzelleri ohom ya da pist. aslinda gulumseyerek de selamlasiyo ya insanlar. oyle guzel bi gulucukle de baslayabilirdim. belki o zaman sen burda olurdun. coktaaan "naber?" bile demeden binlerce karakteri devirmis olurduk nice kahkahalarla. abarttim diye dusunuyosun, biliyorum. evet abarttim. sabahin korunde iki tane veledi okula yollamak kolay mi saniyosun sen! sanmiyosun evet. zaten oole de bisi demedin, kendi kendime celalleniyorum iste.

celallenmek diyince.. dun anneme dedim; "anneeaaaa! ben sokaga cikiyom! arkaaslarla top oynicaz." o da bana "hehehe saf!" dedi. alinmadim. cocukken de alinmazdim annemden para istedigimde bana "para mi basiyoruz biz burda! baban da zaten.. bikbik de bikbik..." dediginde. yalniz farkettim de o zaman da top oynadigim arkadaslarim 9-10 yaslarindaydi.. hala da oyle. ben buyumusum, onlar kalmis. sey bi de.. buyumusum diyince.. dun tartildim. elliidooorrttt kilo olmusum. annem artik koca popolu demeye basladi. gecenlerde de koca doner'i aldigimi gorunce "yakinda 100 kilo olursun sen!" dedi. "olucam sana inat." diyemedim tabi. denmez oole anneye. ayip.