gitmeye az kaldi. vapurlar beni ozlemis dediler, simitler de, bolulu hasan usta'daki profiteroller, pideli kofteler, sucuklar, salamlar, yufkadan borekler, ananenin yaptigi cevizli ekmek, tanidik yuzler/kokular, sokaklar, cesme suyu, kestane sekeri, ev baklavasi, manti, kumru, kumpir, kitaplar.. tamam, ben de onlari ozlemis olabilirim..
ogrenciligi "zirvedeyken birakmak lazim."
yazardim. metroda, iste, okulda... dersi dinlemez, hocayi takmaz, minik defterimi doldururdum. inecegim istasyonu kacirir, cevredekileri anlatirdim. aklima bisi gelince hemen yoktan kagit var eder yine de yazardim. aklima ne geliyosa, ne goruyosam..
simdi cok uzun zaman oldu yazali. kalemi elime aldigim zamanlarda alisveris listesinden baska bisi cikmiyo ortaya.
yazmaya zamanim yok bu aralar. cunku minik, sevimli bi yaratikla geciyo butun vaktim. kocaman masmavi gozleri var, bi gorsen. dudaklari, burnu bu kadar mi bicimli olur bi insanin.. gunden gune guzellesiyo bi de utanmadan. nasil sevicegimi sasiriyorum. her gun yeni bi yonunu kesfediyorum, bu kadar kucuk bi kizin nasil bi kisiligi olabiliyo, sasip kaliyorum. konusuyo, sarkilar soyluyo bana. yemiyorum da yaninda yatiyorum.
yazmaya vaktim olmuyo bu aralar ama uzulmuyorum ben. cunku yasiyorum.
ruyalar. dekorasyon. duvar yapistirmalari. cok ekmek yeme. mide yanmasi. hediyeler. fotograflar. tebrikler. uzaklik. koca gobek yuzunden giyilemeyen ayakkabilar. yeni mobilyalar. minicik kiyafetler. bebekli ruyalar. esneme hareketleri. karin delici. hala mide bulantisi. pembe. bebek. bebek. bebek. son 39gun.
Forbes dergisine gore en mutsuz ulkeler arasinda Turkiye 75. siradaymis. uzun sure uzakta kaldiktan sonra her ziyaretimde insanlarin yagmur yagmasindan bile sikayet ettigini gordukten sonra daha ust siralarda olmamasina sasirdim biraz.
sunca yillik romaliyim, bi black friday gormuslugum yoktur. ne merak ettim, ne de gece yarilarindan sabahin korune bekleyecek kadar ciklgin oldum. ama bu sefer baskaydi. hem bi degisiklik yapalim da bu sene gece yarisi acalim magazalari demislerdi. bu sefer de millet sukran gunu hindisinden fedakarlik edip dizilmisti best buy'in onune aksam yemegi vakti. biz de 10 dakikalik bi bekleyisten sonra vazgecip atladik arabamiza, onlerinden gecerken de "manyaksiniz siz!" diye bagirdik hic onlardan olmamis gibi. evet, millet manyak. yorganlar, cadirlar, yastiklar, portatif sobalar.. hatta 4lu okey cevirenleri bile gordum. hava cok soguktu. naapalim, biz de gece 12 sularinda ziyaret ederiz dedik.
hic de oole soylenenler gibi millet birbirini itip kakmiyodu. azcicik bekledikten sonra girdik walmart'a. bizim televizyona zam gelmis. az da diil, 100 dolar. zor veririm. ciktik, bestbuy'daki sirayi gorunce basimizi onumuze egip ordan da uzaklastik. target desen o da sapitmis. hani bilek'ti bu fraydey? onca zaman goruntu aletlerine bakip da manyak olursan, tek bi televizyonu begenirsen oole olur. millet 40" televizyonu 200 dolara almasini da bilmis ama biz onu begenmedik. sonuc olarak gecenin 2sinde geldik eve. online alisverisimizi yaptik pasa pasa. gelcek hayvan gibi goruntulu aletmizi bikac gune. boylece ilk black friday maceramizin sonuna geldik. ikincisi duzenlenir mi, ondan da supheliyim gerci.
dogum gunum kutlu olsun bu arada.
hani ciftimiz yeni evine tasininca onlara oturmaya gidilir ya, yeni koltuklarinda oturmaya. ne deniyodu ona? "yeni ev oturmasi" mi? hediye getiriyo muydu gelenler?
bi temizlik kosusturmacasi, baska neresi var? ince belli bardaklarda cayla borek ne guzel giderdi. yufkam yok. kurabiye olucak ama. sarap da.
gecenlerde ustume artik hic bi kiyafetim olmuyo diye oturup aglamisligim vardir. gecenlerde. onlar bana ayak uydurmuyosa ben onlara neden ayak uyduriyim canim, di mi? hic. yenilerini bakiyorum bu aralar, magazalar pek yardimci olmuyor. ne varsa online alisveriste var. tek derdim bu ne guzel.
rutabaga halinden memnun diil, sanirim seklini begenmedi. misirken iyiydi de. ama iste buyuyo insan, geriyo donus yok. bi sonraki adim salatalik. sabirsizlikla bekliyoruz.
kolayi birakali 5 ay oldu.
